Hasta luego - Zuid Amerika
Oke, ik had dit verslag wat eerder moeten posten.. maar nu toch nog even het laatste deel van mijn reis. Zit het er echt bijna op. Geen lange nachtbussen meer, geen hoogteverschillen, maar ook geen Zuid-Amerikaans Spaans meer... Wel veel strand, zon, cocktails en twee vriendinnen om me heen.
3,5 week geleden was ik nog samen met Melanie aan het reizen door Bolivia. We hebben toen La Paz verlaten om richting het Titicacameer te reizen. Het plan was om de bus naar Copacabana (Bolivia) te pakken en vanaf daar direct de boot te nemen naar Isla del Sol (daar waar de Inca-zonnengod vandaan zou komen). Aangekomen in Copacabana hadden we te weinig cashgeld bij ons om een nacht en een dag te kunnen verblijven op het eiland dus moesten we even pinnen. De enige geldautomaat in Copacabana deed het niet en dus leek ons plan in duigen te vallen. We besloten dan maar uitgebreid te gaan ontbijten bij een tentje waar we konden pinnen en precies toen kwamen we Klara tegen, die kenden we nog van de jungle tocht. Zij wilde ons wel geld lenen zodat we twee dagen konden overleven. Helaas, hadden we door ons ontbijtje precies de boot gemist... dan maar een dagje op Copacabana verblijven. Er was weinig te beleven, dus het was letterlijk koffietje hier, sapje daar en om negen uur naar bed. De volgende dag gingen we dan toch vroeg met de boot en besloten een paar uurtjes op het eiland te blijven. Het was een helse,kotsmisselijke boottocht heen en of het het waard was... Het eiland was best leuk, maar de hele Titicaca-ervaring was voor mij een kleine deceptie. 's Middags met de boot terug was misschien nog het leukste, lekker op het dak kunnen zitten omdat het zonnetje scheen.
Omdat er niet veel te beleven was daar besloten we nog diezelfde avond naar Arequipa te gaan in Peru. Een mooi stadje en eindelijk weer het gevoel een beetje in de moderne wereld te zijn (ze hadden zowel Starbucks als Mac Donalds). Uiteraard zijn we weer in het Wild Rover hostel verbleven en hebben we een aantal middagen heerlijk bij het zwembad in het hostel genoten van de zon. Verder hebben we een leuke bustour gemaakt met mooie uitzichtplekken over de stad en bij een lokaal tentje (met alle andere toeristen) gegeten. Ons Wild Rover hostel was weer een heerlijk party hostel, dus daar hebben we ook nog een avondje van meegepikt. De cocktails maakten ons tot ware kunstenaars, het was bodypaint night en we hadden elkaar helemaal onder gekliederd.
Op onze ena laatste dag samen hebben we een Peruaanse kookles gevolgd, het was Melanie haar verjaardag en ik had het als verrassing voor haar geörganiseerd. Dat was een heerlijke dag, uiteraard nog even taartjes gegeten en koffie gedronken en onze laatste reiservaringen met elkaar besproken.
De volgende dag scheidden onze wegen en ging ik naar Cusco en zij verder de Peruaanse kust onveilig maken. In Cusco voelde ik me al direct niet eenzaam. In het Wild Rover hostel (ja, ook in Cusco hebben ze die) heb ik me wederom goed kunnen vermaken en al direct liep ik Shane, een Ierse jongen wie ik ook weer kende van de Jungle tour, tegen het lijf. De volgende twee avonden met hem en een vriend van hem opgetrokken, genoten van het lokale eten en Engels voetbal gekeken in de Ierse pub (Wild Rover bar). Cusco is ook weer zo'n heerlijk stadje. Veel rond gelopen, wat foto's gemaakt en genoten van het zonnetje. Ik was natuurlijk niet zomaar in Cusco. Machu Picchu moest gezien worden, dus dat deed ik. Met de trein ging ik naar Aguas Calientes (het dorpje waar je verblijft wat naast Machu Picchu ligt) en direct weer twee leuke Ierse meiden ontmoet, waarmee ik de middag in Aguas heb doorgebracht. Het was vies weer en eigenlijk in het dorp niets te beleven, dus we belandden al snel weer in een restaurantje. Lekker gekletst en zo de middag en avond goed doorgebracht. De volgende ochtend gingen we heel vroeg op, om de Machu Picchu te zien met zonsopgang. Nou, als je mij een beetje kent ben ik de vrolijkste niet om half 5 's morgens, maar goed het is voor een goed doel.. Aangekomen om 6 uur bij de Machu Picchu was het bewolkt.. geen zon te bekennen, helaas helaas. Het oude Inca dorp even betreden en het is best bijzonder, veel steen, bergen en net een doolhof. Na anderhalf uur zelf rond wandelen hadden we nog een twee uur durende tour met een gids door het Inca dorp. Het is allemaal best mooi daar, maar ik denk dat ik er met te hoge verwachtingen heen ging. Het is mooi, maar ik had het na drie uurtjes wel weer gezien, de foto's waren weer geschoten ;-)
Diezelfde avond vertok ik met de nachtbus (dit keer maar liefst 17 uur) naar Huacachina. Een dorpje vier uur verwijderd van Lima, het staat bekend om zijn zandwoestijn waar je goed kunt sandboarden, dat leek me wel wat. Aangekomen in het Bananas hostel in Huacachina was ik in een werkelijk Paradijs beland. Alles wat je bij een paradijsje kunt voorstellen was aanwezig. Het hostel was omgeven door bergen zand, heel bizar, maar had een heerlijk verkoelend zwembad. Verder een geweldige bar/restaurant, hangmatten, loungebanken en buitenhutjes waarin je sliep. Ik wist dat ik me hier thuis zou gaan voelen. De eerste dag bracht ik door met een boek en aan het zwembad meteen leuke Nederlandse mensen ontmoet. Hoe gaar ik ook nog was van de busreis, 's middags ging ik direct sandboarden. Met buggy's scheurden we door de zandwoestijn, het was als een achtbaan. Racend door het zand om uiteindelijk bij hoge zandduinen aan te komen waar we vanaf konden glijden met ons board. Het ging me nog best goed af, met enige snowboard ervaring en dan nog heerlijk in het zonnetje. Voor herhaling vatbaar! Teruggekomen in het hostel vervolgde de gezelligheid zich met leuke mensen en een barbecue. Met de drie Nederlanders (Senna, Han en Kasper) besloten we daarna op pubtour te gaan en de pisco sours van Huacachina te proeven. Het was een leuke avond die eindigde in een club en uiteindelijk vroeg in de morgen pas in bed.
De volgende ochtend moest ik eigenlijk uitchecken want ik had maar voor één nacht geboekt. Dacht het niet, dacht ik... meteen m'n verblijf verlengd en dit was pas de eerste keer dat ik de woorden 'Una noche más, por favor' uitsprak. De volgende dag heerlijk gechilled met dezelfde leuke mensen en m'n boek uitgelezen. Volgens mij hou ik pas van lezen als ik ontspannen ben, maar heerlijk!
Toen we die avond een wijntour zouden hebben, nouja ze noemde het een Shit-face-tour, had ik eigenlijk al kunnen weten dat ik de volgende dag niet zin zou hebben om op doorreis te gaan, maar we zouden wel zien. Het was geen wijntour, maar meer een schuurfeest waar het niet bepaald om het wijn proeven ging, maar vooral om het zo snel mogelijk veel drinken. Ik geloof dat dat niemand echt aanstond, de wijn die we kregen was zoete rode wijn en pure Pisco, bah! Wel nog een paar uurtjes leuk gedanst in de Bodega, hoe verzin je het!
De volgende dag kwamen de befaamde woorden 'Una noche más por favor' weer aan de orde.. Nee, ik had toch nog echt geen zin om naar Lima te vertrekken..Weer gesandboard die middag en even de stad Ica, die naast Huacachina ligt, in geweest, omdat we de muziek in het hostel echt niet meer aan konden (I'm sexy and I know it kenden we inmiddels wel..)
Ica stelde niet veel voor, maar gelukkig waren we zo weer terug in het zandparadijs en besloot ik weer te gaan sandboarden. Die avond lekker gerelaxed en de volgende dag zou ik dan toch echt vertrekken naar Lima.. Ik genoot de volgende dag toch weer te veel van het meer (Oh nee het was een Oase) die naast ons hostel lag en de relaxte sfeer. Hilarisch genoeg kwamen de woorden 'Una noche más' weer uit al onze monden haha... er bleef niet veel Lima meer over, maar de laatste dagen Zuid-Amerika heb ik naar mijn inzien heel goed besteed! Die middag daarna dan toch echt vertrokken naar Lima en afscheid genomen van de leuke mensen, het zand en de zon in Huacachina.. Gelukkig heb ik m'n vlucht gewoon gehaald en nu toen ik dit stuk schreef zat ik te wachten op m'n connectievlucht naar Aruba. Aan het einde van deze middag zal ik alweer op Aruba zitten. Heel erg veel zin in! Gezellie met Vio en Jessica. Over twee weken zien jullie me uitgerust, relaxed en wel terug in Nederland.
Ik ben er er wel een beetje triest onder om dit mooie continent te verlaten, maar goed het kan geen feest blijven en Aruba is vast ook een onvergetelijk, mooi laatste deel van mijn lange vakantie :)
Nu ik inmiddels een week op Aruba zit, geniet ik volop. Het is hier prachtig, witte stranden en een helblauwe zee. Waar het in Huacachina nog Paradijselijk was, is het hier als de hemel. Het is heeel fijn om Violet en Jessica weer om me heen te hebben, lekker vertrouwd en oh zo gezellig.
Ik heb al veel gezellige dingen gedaan samen met Vio en Kaas. Strandje hier, cocktailtje daar, dansje in het zuiden en een massage hier in het noorden, het kan niet op.
Over een paar daagjes ga ik alweer terug naar het koude Nederland. Gelukkig krijg ik daar weer heleboel lieve mensen voor terug. Dat komt helemaal goed.
Bedankt voor het lezen de afgelopen vier maanden, het schrijven was me een plezier.
Muchos besos en ayo, zoals ze dat hier in het Papiamento zeggen.
Bolivia: un otro mundo
Vorige week zondag heb ik afscheid genomen van Sucre, na meer dan twee weken genieten en me rhuis voelen. Na de eerste avond uit had ik direct een gezellige groep Nederlanders om me heen met wie ik me de rest van de twee weken goed heb weten te vermaken. Vooral met Melanie en Femke zat ik veel in Florin, Joyride en de Mooy, onze favoriete barretjes.
De eerste week was het echt alleen maar lunch hier, koffietje daar, filmpje daar.. Supergezellig en voelde echt als thuis! Omdat ik het in Sucre toch wel erg naar me zin had besloot ik nog een week te blijven en ook in de middagen vrijwilligeswerk te doen in een weeshuis, met kinderen tussen de 2 en de 4 jaar. Een bijzondere ervaring. Femke zat daar al een week dus ik kon veilig met haar mee. We hielpen ze met spelen, eten en brachten ze naar bed. Echt poppies van kinderen, ik vond het eigenlijk vooral genieten :) Wat ik verder in Sucre heb gedaan.. Ohja af en toe met mark, m'n Australische huisgenoot, flink gesport. Anderhalf uur de berg op snelwandelen en weer terug. Naast al dat eten en drinken ook nog wat beweging..
Elke dag was het wel weer dilemma, waar gaan we nu eten, gaan we voor de driegangen lunch voor 2,50 euro of gaan we op chique, vier gangen voor 5 euro? Ik zeg: genieten! ;-)
In het weekend was het uiteraard weer feest en werd er ook weer goed geclubbed. Echt een gezellige leuke stad Sucre, weinig cultureels gedaan, maar meer dan anders genoten.
Met Melanie, de Nederlandse, besloot ik verder te reizen door Bolivia. We hadden allebei een beetje dezelfde plannen dus wel zo gezellig om samen te gaan. Zondagavond vertrokken we naar La Paz, hadden er zin an. Weer is wat anders...
Aangekomen in La paz was het enige wat we dachten: koudddd! Van 27 graden in Sucre naar een ochtendtemperatuur van 3 graden is koud!! En nog weing geslapen in de nachtbus ook.. Toch wisten we wel wat van onze dag te maken en toen de zon ging schijnen vonden we La Paz eigenlijk ook best leuk. Een superdrukke stad met overal kleine micro-busjes met de schuifdeuren open waar Boliviaantjes schreeuwen waar ze naar toe gaan, om ze maar zo vol mogelijk te krijgen.. Ook leuke kleine straatjes en veel winkeltjes op heuvels, goed voor de kuiten en billen!
Dinsdag, dag 2 in La Paz deden we de Death Road.. Erg dodelijk was 'ie toch niet want we leven nog. Met een mountainbike crossten we in 3 uur 2000 meter naar beneden op de gevaarlijkste weg van Bolivia. Smal en als je iets te veel naar links week lag je in het ravijn. Eng was het totaal niet, spannend en gaaf was het wel! Na de dodelijke rit mochten we 1,5. uur verdiend chillen beneden aan de berg bij een zwembad. Relaxed! 's Avonds weer terug naar het hostel, ons Wild Rover hostel, met in het hostel inbegrepen, de hoogste Ierse pub van de wereld (op 3600m), waar we overigens nog steeds geen gebruik van hebben gemaakt..woensdagochtend nog wat dingetjes geregeld in de stad voordat we op ware Jungle tocht gingen. 's middags vlogen we vanaf het militaire vliegveld van La Paz naar Rurrenabaque, een dorpje zo groot als Puerto de Iguazu ongeveer van waar we de tocht naar de Pampas zouden gaan maken. Geweldige ervaring weer met nog geen 40 man aan boord 45 vliegen en dan na 45 minuten landen op een groot grasveld omringt door veel bos en één huis wat dan het vliegveld was, haha. Na 30 seconde waren we alweer uit de airport en stonden er moters te wachten. Normale taxi's rijden hier niet, we konden met de bus naar het centrum of met de motertaxi. Nou daar hoefden we niet eens over te beslissen, uiteraard gingen we voor het avontuur. Met de wind door je haren het begin van het jungle avontuur. Heel veel groen en fluitende vogels, dat beloofde veel moois!
De volgende dag gingen we met onze groep in de jeep op weg naar Santa Rosa. Daar vandaan gingen we met een boterboot lekker varen door de pampas. Echt een jungle gevoel en ervaring, al direct zagen we de aapjes in de bomen klimmen en de schildpadden op boomstammen zitten. Ook alleen dat varen al elke dag was heerlijk, de warme zon op je huid en dan de wind door je haren.. Daar heb je de 50 muggenbeten achteraf zeker wel voor over. We verbleven twee nachtjes in lodges op t water, hutjes gebouwd op stijgers en alles was met loopbruggen aan elkaar verbonden. 's avonds op zoek naar slangen en krokodillen met de boot, met zaklampen weerschijnen hun ogen namelijk heel goed in het donker.. Na een tukkie gedaan te hebben in t saunahok, ja het blijft een tropisch klimaat, de tweede dag op survival op een eiland en door het moeras. Een ratelslang gezien!
Andere spannende dingen op de derde dag was het zien van de zonsopgang vanaf het water, het leek haast vuur zo rood was de zon. 's Middags nog even met roze dolfijnen gezwommen, ook niet gek :) Kortom een geweldige drie-daagse trip, veel mooie dingen gezien en gezellig gehad met de groep. Terug in Rurrenabaque die avond lekker gechilled en alle indrukken verwerkt. Vandaag zijn we teruggevlogen naar La Paz. Dit keer opnieuw met de motertaxi, masr het vliegtuig was nog geweldiger! Met maar 20 mensen aan boord was het een soort prive-jet, prachtig!
We beseften ons vandaag dat we al meer dan een week niet uit zijn geweest, dus dat gaan we morgen maar weer is doen. Dat kan hier in La Paz heel goed!
Nog een dagje La Paz en dan dinsdag weer door.. Maar daarover volgende keer meer.
Dikke knuffel vanuit een weer wat koud La Paz
Anouk met 100% Alpaca
Backpacker of toch niet?!
Half februari was ik nog met Jeroen in Paraty aan het strand, daarna zijn we samen richting Sao Paulo gereisd waar we logeerden bij Fernando en zijn familie. Mijn Braziliaanse vriend, die ik ken uit Spanje. We hebben daar een ontzettend lief verblijf gehad in een prachtig huis. Elke ochtend stond het ontbijt voor ons klaar en we hadden er onze eigen kamer. Een knusse laatste 2 dagen met Jeroen waren dat. Sao Paulo is wel echt een zakenstad, veel gebouwen, maar veel gestructureerder dan Rio en misschien ook wel mooier, maar vooral heel anders. In de stad hebben we vooral rondgelopen en uitgebreid gelunched en gedineerd, de dingen waarvan wij houden ;-) Onze tijd zat er alweer op en met een verdrietig gezichtje moest ik doei zeggen tegen Jeroen, na een superleuke tijd samen. Gelukkig stond er nog veel meer leuks op me te wachten.
De laatste avond in Sao Paulo ben ik met Fernando meegegaan naar een introweek-feestje van zijn universiteit. Een leuke ervaring om samen te feesten met alleen maar Brazilianen, ze spreken allemaal nog best goed Spaans die studenten, dus ik vermaakte me wel...
Na Sao Paulo vloog ik naar Puerto de Iguazu, de poort naar het wereldwonder! Het was superleuk om binnen te lopen in kamernummer 10 van het hotel en mama en papa daar na 1,5 maand te zien! Het was een hele fijne samenkomst weer. Meteen samen het dorpje verkend en op tijd naar bed gegaan omdat de volgende dagen al het prachtige water op ons stond te wachten: de Iguazu watervallen. We hebben de watervallen van zowel de Argentijnse kant als de Braziliaanse kant bezocht. Als je het 'park' binnenkomt is het eigenlijk net of je een pretpark binnenkomt, alles is gemaakt voor de toeristen. Wel echt één van de meest prachtige dingen uit m'n leven gezien. Water stortend naar beneden wat verandert in miljoenen kleine druppeltjes. Bizar mooi en leuk! Aan de Braziliaanse kant stond je zelfs half in de waterval, lekker verfrissend wel met die benauwdheid van de tropen daar... Verder nog leuke beestjes gezien in het park: grote vissen, schildpadjes, mooie grote vlinders en de rode, nieuwsgierige neusberen.
Onze laatste dag in Puerto de Iguazu zijn we een ochtend tripje naar Paraguay gaan maken. Het was grappig om te doen en te zien dat het direct een wereld van verschil is, maar in dat stadje waar we waren Ciudad del Este, was niet veel te beleven. Echt veel over Paraguay kan ik dan ook niet zeggen. Lekker gerelaxed de rest van de dag daar en voor de derde keer bij onze favoriete Parilla gaan eten. Als het ergens lekker is dan komen we gewoon terug, toch pap?
Vanaf Puerto de Iguazu vlogen we naar Salta, weer zo'n prachtige bestemming. Ik was er zelf al geweest maar papa en mama nog niet. Hebben in Salta vooral lekker genoten van de knusse stad, van terrasje naar terrasje en ook hier verbleven we weer in een heerlijk hotel. Ik vroeg me wel even af of ik inderdaad nou een backpacker ben of gewoon een toerist...
In Salta hebben we ook wel echt de toerist uitgehangen, heerlijk in zo'n toeristenbus gezeten tussen de andere Nederlanders en musea bezocht. De omgeving van Salta is trouwens ook prachtig. Met Jeroen en Wouter had ik 2 jaar geleden het zuiden van Salta al eens ontdekt, Cachi en omgeving.. Met mama en papa nu hebben we een 1-daagse trip gemaakt naar Cafayate en omgeving. Prachtige rotsen, mooie kleuren en lekkere wijn geproeft. Ik heb ook weer heel wat geleerd in deze week, zo ben je 1,5 maand van huis en een week weer samen met je ouders en leer je over 'profiant', zitten op de 'divan' en meer van dit soort heerlijke oldschool worden haha, thanks pap! Wel een leuk weetje is dat Argentinië zo genoemd is door de Spanjaarden omdat ze dachten dat er veel zilver te vinden was... (Argentum is zilver in het Latijn) Later bleek dat ze daar toch echt voor in Bolivia moesten zijn, maar goed voor mij is Argentinië GOUD!
Oftewel een heerlijke week met m'n ouders splurgen in Argentinië, erg leuk gehad, knus en gezellig! Na drie weken met familie op reis geweest te zijn stond ik er weer alleen voor. Hop-hop richting het noorden. Ik vertrok naar San Salvador de Jujuy, een klein stadje nog maar 5 uur verwijdert van de Boliviaanse grens en omgeven door opnieuw prachtige landschappen. Aangekomen in het hostel had ik gemengde gevoelens.. Het hostel was niet veel aan en er waren weinig mensen daar, jammer! Ik besloot zelf maar een rondje door het hele kleine stadje te lopen en kwam na een hapje eten al snel weer terug in het hostel omdat ik me niet helemaal lekker voelde. Beetje saai was het opeens alleen en dus ook weinig toeristen daar.. + gevoel van een blaasontsteking maakten me even niet helemaal happy. Wel weer fijn dat ik bij de apotheek zonder ook maar een dokter gezien te hebben direct een Antibioticakuurtje meekreeg die gelukkig snel aansloeg! Zaterdag besloot ik lekker op pad te gaan,even onder de mensen weer, ik had een excursie geboekt naar het noorden, de Quebrada de Humahuaca.. Mooie valeien gezien, bergen, de berg met de 7 kleuren, schattige dorpjes en mensen die steeds meer Boliviaans beginnen te lijken.. Donkere huidskleuren en een heel andere instelling hebben ze. Ze zijn wat minder aardig naar toeristen toe merkte ik.
Ik had een gezellige groep op de tour deze dag, mooie dingen gezien en voelde me alweer een stuk happy'er! :) Teruggekomen in het hostel sprak ik een nieuwe kamergenoot aan in het Engels en het eerste wat ik naar m'n hoofd kreeg was: 'Hé, ben jij soms Nederlands of..?' Oke, duidelijk, mijn Engels klinkt nog steeds niet zoals het hoort te klinken..Haha, heerlijk direct, een leuke Nederlandse meid Wendy die met haar nichtje Anne aan het reizen is door Zuid-Amerika. Na nog geen twee minuten hadden we besloten we samen richting Bolivia te gaan en de Uyuni-zoutvlakte-tour te doen. Het klikte dus meteen wel. Ik bleef nog een paar dagen in het niet veel te beleven Jujuy, maar kon wel weer ff op kracht komen voordat we samen naar Bolivia vertrokken. Vrij weinig verder gedaan in dat stadje, maar da's ook niet altijd erg..
Op dinsdagmorgen de 13e vertrokken we samen naar Bolivia, na een dag reizen kwamen we aan in Tupiza, vlak over de grens. Daar hebben we opnieuw vrij weinig gedaan, was effe wennen die hoogte. We zaten op 3500 meter daar en je schijnt daar ook altijd nog wel aan te moeten wennen dus dat deden we dan ook met happies eten, veel lol maken, dagboeken schrijven, foto's uploaden en spelletjes doen in ons hotel - chill al zeg ik het zelf! Wendy en Anne wonen ook in Amsterdam dus we konden lekker kletsen ook over onze favoriete stamkroegen, parken en feestjes.. Blijkt dat we eigenlijk best wel dezelfde plekken bezoeken, maar elkaar dus nooit hebben gezien, bizar idee is dat. Amsterdam is ook gewoon een klein dorp eigenlijk.
Op de donderdag vertrokken we met jeeps (vanuit de reisorganisatie, met gids en kok en al) richting de mooie landschappen van Bolivia en het eindpunt Uyuni (de zoutvlaktes). We gingen een vier daagse trip maken. Met ongeveer 3 jeeps tegelijk maakten we de trip. In de jeep zaten we met z'n vieren, wij met z'n drieeën en nog een Australiër. De eerste dag was vooral veel rijden, veel lama's zien en tussen de lama's in een weiland voetballen en lunchen. Ons 'kokkie' (zoals ik haar ook meteen al noemde) kookte heerlijk. De ene dag was het rijst met vlees en groente, de andere dag waren het gepofte aardappels met schnitzels, noem maar op.. We hadden naast de vier best aardige Israeliërs, twee maffe stellen in onze groep. We hadden er niet zoveel mee zegmaar, heerlijk dat je dan als enige Nederlands spreekt en ze zonder dat ze het weten lekker belachelijk kan maken. Wat hebben we gelachen! Gelukkig was er ook Joep de Haas, de Brabander, die je eigenlijk ras-Amsterdammer zou geven en ook wel al 10 jaar in Amsterdam woont. Leuke lol met hem gehad ook weer 's avonds tijdens onze verblijven, want in de dorpjes waar we verbleven zaten we echt met de hele Tupiza Tour groep, een stuk of 30/40 mensen. Over ons eerste dorpje gesproken, echt in de middle of nowhere! We sliepen in een soort hok zonder ramen ijs en ijskoud, ja we zaten op 4000 meter hoogte en er was behalve een lichtje geen stroom. Niet erg, maar wel effe wennen! Ik geloof dat we om negen uur 's avonds al in bed lagen er was ook niet veel anders te doen.. Of het nou de hoogte was of de hoogtepillen (die we hadden genomen om de hoofdpijn tegen te gaan) we waren een partij melig, niet te doen. Onze kamergenootjes dachten echt dat ik gestoord was (ik vond dat andere stel niet zo aardig dus dan heb ik ook geen zin om serieus op vragen in te gaan) ik zei dat ik Charly heette en dat ik van beroep 'haircutter' was. Ja, serieus nadenken kon ik ook niet meer. Lachend in slaap gevallen en tringgggg om half 5 ging de wekker alweer. Vroeg uit de veren om eigenlijk de mooiste dag van de tour te gaan beleven. Wauw het was zeker de kou en het vroege opstaan waard. Prachtige lagunas gezien (tja hoe vertaal je dat, meren? ik vind 'laguna' meer waarde geven aan het meer) het was gewoon A-MA-ZING! Flamencos gezien, nog meer lama's, in de hot springs gezeten: natuurlijke warmwaterbronnen mmmm (heerlijk na 2 dagen niet douchen) en vulkaangebergten gezien. Ik zal wat foto's uploaden van de prachtige dingen het was zo gaaf en mooi. De tweede nacht onderweg sliepen we in een soort zelfde dorpje, maar het huis was veel knusser, warmer en fijner! Geen douche, maar ach dat waren we gewend, lekker stinken met z'n alle en jawel om 9 uur weer in bed. Dit keer vertrokken we om half 8, prima tijd! De derde dag viel mij een beetje tegen, we waren verwend met de mooie meren die we hadden gezien, prachtige landschappen e.d. Nu nog wat rotsgebieden gezien en de heuvel van Dalí en meer.. Maar we waren moe denk ik en op zoek naar iets nieuws... Aangekomen in Uyuni die middag bezochten we nog even de begraafplaats van de treinen en daar even gespeeld op de schommels en wippen. Leuk-Leuk-Leuk! Uyuni was geen stad ook te noemen, een soort dorp gebouwd voor de zoutvlakte tours, nougoed we hoefden er gelukkig ook niet veel behalve slapen en wachten op het hoogtepunt (dag 4: zoutvlaktes). We sliepen in ons groene kasteeltje, of zegmaar beter het vieze groene stinkhok. Dat was echt verschrikkelijk, maar ook wel weer grappig. 's Avonds na een tijd weer eens een heerlijk wijntje bij het eten gedronken en gechilled met Joep en z'n groep.
Dag 4: zoutvlaktes! Zonsopkomst op de zoutvlakte, kippenvel! De zoutvlakte zelf viel ons niet tegen, maar was ook niet overweldigend. We hadden denk ik al zoveel foto's gezien en we konden er ook niet heel ver op in verband met de regen die gevallen was de weken er voor. We hebben wel weer geinige plaatjes gemaakt en er een leuke dag van gemaakt! Ik bagetaliseer het misschien nu een beetje, maar die zoutvlakte was wel echt bizar en bijzonder hoor. Niks meer dan een witte vloer en een blauwe lucht, geinig!
Die middag moest ik afscheid nemen van Wendy en Anna, echt heel erg jammer. Zo gelachen met ze en we zijn echt vriendinnetjes geworden tijdens deze intensieve reis. Zij gingen terug naar Argentinië en ik zou verder naar het noorden van Bolivia gaan. Weer een goodbye, echt een nadeel aan het reizen, zoveel leuke mensen en zoveel afscheid! Wel heel veel mooie herinneringen en leuk straks weer in Amsterdam om elkaar opnieuw te zien.
's Avonds pakte ik de bus richting Sucre, ik hoorde van iedereen dat het een leuk, gezellig stadje was en niet zo verrot en afgetrapt als wat ik tot nu toe van de dorpjes in Bolivia had gezien. Zo, en alles van die verhalen is waar. Ik ben er nu 2 dagen en voel me nu al thuis. Verblijf in een superfijn Bed&Breakfast (na vier dagen echt backpacker te zijn geweest, toch wel weer toe aan luxe). Bizar genoeg liep ik de eerste ochtend direct Brett tegen het lijf, een Australische jongen met wie ik in Buenos Aires in hetzelfde hostel verbleef en veel mee was opgetrokken. Wisten allebei niet van ons zijn in Sucre af, was een leuke verrassing. Helaas, wel zijn laatste dag in Sucre, maar dat betekende party-party gisteravond. Met een groep van 16 man gegeten in een goede biefstuktoko en daarna naar Florin, dé Nederlandse bar van Sucre geweest. De Jeugd van Tegenwoordig en Nick en Simon aangevraagd samen met Melanie (andere Nederlandse), gewoon omdat het kon. Geweldig avondje gehad en weet nu al dat ik hier in Sucre wel een tijdje zal blijven. Zit in een heerlijk Bed & Breakfast en nu al leuke mensen ontmoet, het voelt als thuis!
Nu ga ik maar weer eens de straten hier onveilig maken, want er komt ongeveer rook uit m'n toetsenbord.
Genieten jullie daar lekker van de lente, doe ik dat hier ook van de herfst ('t is nog maar 27 graden ofzo hier, dus het valt best mee).
Veel knuffels en kussen en ik hou jullie op de hoogte!
X van jullie wereldreizigster
Caipirinha's, Maracuja, carnaval y praia
Begin vorige week zat ik nog in Florianopolis en nu ben ik alweer weg uit Rio..
Mijn vorige verslag eindigde met het idee dat we met een groepje een auto zouden huren om richting Rio te rijden.. dat plan was helaas in het water gevallen. Het lukte niet helemaal om een redelijk goedkope auto te huren voor een aantal dagen, dus besloten we: Peter (Belg), Stefan (Duitser), Chris (Engels) en ik (Holandaise ;-) ) om scooters voor een weekend te huren en het eiland eens goed te gaan verkennen. Dit was echt een supergoeie beslissing geweest. Twee dagen lang rondgetoured met de mannen. Ik lekker achterop, wind langs de blote armen en benen en de zon die tegelijkertijd lekker op m'n huis brandde. Heel veel mooie stranden hebben we gezien. Decadent gegeten aan het strand met de ondergaande zon en vooral veel mooie landschappen gezien. Heel veel groen, bergen, meren en mooie grote vlinders!
Toen we maandagochtend de scooters nog hadden besloten Peter, Stefan en ik om de wekker eens te zetten, om 6 uur maar liefst.. Met de scooter de berg op om 6:57 de opkomende zon te kunnen zien. Supermooi uitzicht over het grote meer, de bergen en de zee waar de zon op kwam.
De laatste twee daagjes Florianopolis lekker gechilled en nog een avondje goed wezen stappen met de hostelmensjes.
De volgende dag vertrok ik met de bus, dit keer in totaal maar 18 uur, naar Rio. Van de rust van Floripa naar de hektiek van Rio. Prima ritje gehad en me gesetteld in het hostel. Jeroen zou die avond aankomen met het vliegtuig in Rio, ben hem als verrassing op komen halen van het vliegveld. Was heel erg leuk, fijn en gezellig om hem weer te zien.
Vrijdag (vorige week) was het de eerste echte Carnavalsdag, we stortten ons er dan ook direct in. In Santa Teresa, het buurtje waar ons hostel was, was een bloco, een groep trommelende mensen, een grote wagen en veel feestende mensen die een lange straat door feesten. Bloedje heet was het en maar liefst twee uur hielden we het vol, toen hadden we behoefte aan lunch. Het was voor Jeroen een heftige aankomst, na een lange vliegreis direct in de drukte, de hitte en het feest van Rio.
Na een rustige rest van de dag, waren we weer een beetje bijgekomen om 's avonds de stad in te gaan. We moesten en zouden naar Rio Scenarium, dé club van Rio in Lapa. Ik was helaas vergeten m'n id mee te nemen dus we moesten na het diner terug naar het hostel, zonder identiteitsbewijs kom je er niet in in Rio. Kon ik meteen operatie-teen even uitvoeren, want na een bezoekje aan de pedicure in Floripa was die miep een beetje uitgeschoten en had ze een hele hap uit de zijkant van m'n teennagel gehaald. Was flink ontstoken geraakt en lopen was niet echt prettig meer doordat m'n nagel elke stap weer in m'n teen sneed. Nagel weer recht gemaakt, ontsmet en Noukie weer blij en opgelucht. Op naar de club! Helaaas hadden we er niet aan gedacht eventjes te pinnen overdag, want tijdens carnaval is pinnen 's avonds onmogelijk, geen pinautomaat die open was. Poging 2 club Scenarium mislukt. Gaf niets, beetje door de straten van Lapa gebanjerd en lekker gefeest met een biertje van de laatste 10 Realis de we nog hadden.
Zaterdag was het tijd wat meer van de stad te zien en zijn we naar Copacabana en iPanema geweest. Rondgelopen, heerlijk aan het strand gelegen en de zon mooi achter de bergen in het water zien ondergaan (en dat tijdens de drukte van de carnaval, was uniek). Later die avond met Stefan (ja, die van Floripa) gemeet in Lapa, op straat cocktailtjes gedronken en poging 3 gedaan om binnen te komen bij Rio Scenarium, clubbben! Helaas was het al 3 uur en de deuren waren gesloten. Weer geen clubavond voor ons, wel stond een mooi feest in de straten van Lapa op ons te wachten. Een topavond met veel gedans, Caipirinha's, gekke locals en gezelligheid. Toen we uiteindelijk om half 7 in bed lagen hadden we mooi uitzicht op de zon die de stad langzaam weer begon te verwarmen, prachtig! Je begrijpt dat die dag erna een rustige dag was, want veel geslapen hadden we niet..
's Avonds wel poging 4 gedaan om de hippe club Rio Scenarium binnen te komen, die was gelukt! Een geweldige avond gehad met leuke live muziek, heel veel dansen en blijheid ? Nu lijkt het haast of het hele avontuur in Rio alleen draaide om feestjes, maar ja eigenlijk draaide de stad daar ook wel een beetje om deze week ;) Naast de feestjes hebben we mooie buurten bewandeld, het Christus monument gezien, bijgeslapen, genoten van heerlijk eten en gesocialized met mensen. Het was een bijzondere Rio-experience. Als je echt wat meer van de stad wilt zien raad ik je niet aan om tijdens Carnaval te gaan.. maar voor een geweldige tijd is niets leuker!
Nu de carnaval op z'n einde liep werd het tijd een plan te maken voor de volgende dagen. We besloten voor een aantal dagen naar Paraty te gaan, een klein stadje aan de kust tussen Rio en Sao Paulo. Vier uurtjes met de bus en oh zo de moeite waard. We zijn hier nu al bijna vier dagen en het is prachtig. Aangekomen in onze Pousada voelde het echt als luxe. Na weken (en Jeroen een antal dagen) in benauwde warme dorms te hebben gelegen, hebben we nu een privé kamer! Eigen badkamer, airco, een zwembad op de binnenplaats..mmmm!
Onze eerste dag zijn we naar Trindade geweest, een plaatsje 25km ten zuiden van Paraty met een aantal prachtige stranden! Dat was is even echt relaxen na zo'n heftige week. De tweede dag hier zijn we naar een strandje vlakbij geweest en hebben we even goed gesplurged! Een hele middag in een hippie-beachbar gehangen op een bank met cocktailtjes, olijfjes, stukjes worst, kaas en nog meer andere lekkere hapjes, zeeeer relaxt! Met uitzicht op zee uiteraard.
Gisteren hebben we als een echte tourist met nog 60 andere op een boot gezeten en de verlaten strandjes van de buurt gezien. Wauw, dat was echt prachtig en wederom zoo relaxed! Op de boot een beetje lezen, voor je uit staren en naar mooi blauw water kijken en bij de ‘stops' het water in duiken en onbewoonde eilandjes zien en veel mooie visjes! Ik heb na lange tijd weer is gesnorkeld. Echt heerlijk met de warme zon op je rug en het rustgevende water om je heen: zwemmen en visjes kijken! Een hele dag op de boot, dat was gezellig, relaxt en een superleuke ervaring. Ik kan nu ook met een gerust hart zeggen dat Jeroen echt uitgerust is :) Vandaag is onze laatste dag hier, dus gaan we nog eventjes bedenken hoe we die gaan invullen. In ieder geval bustickets kopen voor morgen, dan vertrekken we naar Sao Paulo voor Jeroen z'n laatste dagen. Het is in ieder geval genieten en heel erg fijn om samen met m'n broertje van die leuke dingen te doen, te zien en mee te maken.
Nu tijd voor een heerlijk ontbijt dat op ons staat te wachten: verse sapjes, fruit, broodjes, cake..hete koffie ;-) ik hou erover op.
Valeu voor de aandacht en knuffels uit het warme Brasil
Xxx ook van Jeroen
Rosario en Florianopolis
Vorige week nog ff goed gesplurged in Buenos Aires. Weer leuke nieuwe mensen leren kennen mijn laatste dagen daar. Een tangoles gehad, wat erg leuk was.. En daarna meteen naar een Milonga avond geweest met Inge en Mark, twee Nederlanders die heel goed kunnen tango'en. Ik keek toe en zij dansten. Wie weet is het ook nog wel echt iets voor mij, het eerste lesje beviel me in ieder geval wel: een hele mooie dans!
M'n Spaans heb ik ook nog een beetje bij kunnen spijkeren met m'n lesjes die ik de laatste week gevolgd had. Op m'n laatste avond daar met een leuke groep naar een salsaclub geweest en veel gedanst. Dat had wel weer gevolgen voor de bus die Delphine en ik moesten pakken zaterdagochtend richting Rosario.. We dachten de wekker gezet te hebben, maar we werden een half uur voordat onze bus zou vertrekken wakker! Gelukkig op het nippertje gehaald en de 4 uur durende busreis de uurtjes slaap wat in kunnen halen.
In Rosario zijn we vier dagen geweest. Men zegt dat het Buenos Aires in het klein is... Ik vond van niet. We hebben ons best wel vermaakt, maar in het weekend was alles gesloten en het had niet de charme zoals Buenos Aires die had. Ondanks dat toch echt leuke dagen gehad. Rosario ligt aan een rivier en met de 35 graden benauwde lucht, was het de eerste dag heerlijk verkoelend om even op het strandje te liggen aan de rio en ons een beetje te kunnen verkoelen met het koude water.
De tweede dag zijn we naar de hockey Champions Trophy geweest met 3 Argentijnse meisjes uit het hostel. Dat was echt een feestje.. De sfeer in zo'n stadion is echt wel heel anders dan hoe die in het Wagenerstadion is. Er wordt gezongen, getrommeld, gejuichd, geschreeuwd en er was vooral veel vrolijkheid. Nederland werd 3e.. Argentinië werd kampioen, dat maakte het allemaal extra leuk. Nog zeker een uur nadat de wedstrijd afgelopen was werd er gezongen en was er vuurwerk. Een toffe ervaring om mee te maken!
Rosario was verder vooral heel heet en benauwd, een hele hoge luchtvochtigheid was er.. Rustig in de schaduw zitten was vooral zweten. Gelukkig klaarde onweer en regen de lucht 's avonds.. Hier en daar wat gewandeld door de stad, heerlijke sushi gegeten in de haven met 2 mensen die Delphine nog uit BA kende. De laatste dag hadden we het 'eiland' gevonden, die we konden bereiken door de rivier met de boot over te steken. Op het strand lekker gechilled en nog even gekletst om onze laatste dag samen af te sluiten. Een leuke, aardige meid, maar ik was wel weer toe aan een nieuw avontuur, een nieuwe plek en meer enerverende mensen...
Die avond zou ik vertrekken richting Florianopolis, de 29-urige busrit die op me stond te wachten. Om half 3 's nachts zou de bus vertrekken en het leek me dan ook meer dan logisch dat ik een taxi zou pakken richting het busstation, dat gelegen was op een afstand van zeker een half uur lopen of niet direct bereikbaar met de bus vanaf het hostel.. Rosario was ook niet de meest ideale stad om in je eentje 's nachts rond te gaan lopen.. Rond 12 uur begon het alleen heel heel heel hard te regenen en onweren. Taxi's reden niet meer, maar aangezien in Argentinië vooral de tranquilo mentaliteit heerst, maakte ik me geen zorgen.. De jongens van het hostel gingen voor me uitzoeken of er dan nog wel bussen gingen en die gingen.. ik moest opeens wel haasten en had geen idee hoe en wat, maar heel erg lief was Nacho, een Argentijn die per se met me mee wilde naar het busstation en me absoluut niet alleen in de nacht met de bus ging laten reizen, bepakt en al. In de keiharde regen gerend naar de busstop en gelukkig was er een bus.. Toen we uitstapten had ik pas door hoe hard het regende en hoe obscuur Rosario by night eigenlijk wel niet was. Straten veranderden in rivieren en het werd een uitdaging om die 500 meter naar het busstation nog te maken. M'n lekkere warme kleding die ik had aangetrokken zou niet veel langer meer warm zijn. Eigenlijk was het hilarisch, tot onze knieen stonden we in het water en hielp hij me met mn tassen en al door het water heen. Zeik en zeiknat kwamen we aan bij het busstation, maar wat was ik blij dat hij toen bij me was.. Ik ben snel wat anders aan gaan trekken, dat snelle was uiteindelijk niet nodig, toen de bus er om 3uur nog niet was. Nacho was, superschattig, hele tijd blijven wachten en heb m'n Spaans weer wat verder kunnen oefenen. Toen de bus er eindelijk was om kwart over 3 hebben we afscheid genomen en was ik eigenlijk helemaal niet meer moe. De adrenaline zat nog een beetje in me van het hele avontuur naar de bus toe. Zo leuk dat er zulke lieve mensen met zo'n groot hart op de wereld zijn. Ik vind het nog steeds bijzonder, ik kende hem misschien een paar uurtjes en het was echt even mijn redder in nood.
Uiteindelijk in de bus ontzettend lang en veel geslapen, voor me uitgestaard, gedroomd en muziekjes geluisterd. Het was eigenlijk heel comfortabel en relaxt.
Afgelopen donderdagochtend ben ik in Florianopolis, aan de kust in het zuiden van Brazilië, gearriveeerd. Het is hier een paradijs! Alleen het hostel is al super: schoon, fijne kamers, lieve mensen, alles wat je nodig hebt! Ontbijt met 6 verschillende soorten fruit, elke dag vers gebakken bananencake, goede koffie en sapjes! Meteen weer nieuwe leuke mensen ontmoet en met een Engelse jongen en Engels meisje naar het strand geweest. Lekker gehangen en ge-aklimatiseerd. Alles is waar over Brazilië! Mooie mensen, gekleurde huizen, heel veel groen, blauwe zee, mooie stranden, de karretjes die voorbij komen om Caipirinhas aan je te verkopen en verse kokosnoten met kokosmelk. 's Avonds met nog wat andere mensen gemeet en een grappige, gezellige avond gehad in een hele slechte toeristische tent gegeten. Daarna wat Natasha-wodka gekocht en met muziek met z'n vieren aan het meer gezeten. Het hostel ligt vlak aan een ontzettend groot mooi meer..
Na een mooie avond de volgende dag vooral regen gezien en heerlijk gechilled met wat mensen in het hostel. Besloten om een auto te huren met de Engelse jongen, Chris en nog een Duitse jongen, Stefan, om samen richting Rio de Janeiro te rijden in een paar dagen. Op roadtrip in Brasil! Later op de dag stopte de regen en even gemeet met Belg: Peter, die ik kende uit Buenos Aires en die nu ook hier was. Hij was ook wel in voor het roadtrip idee dus dat wordt lekker met de mannen op pad aankomende week :) Gister verder een onwijs lange wandeling gemaakt langs het meer omhoog geklommen door de bossen en langs de rotsen. Heel gaaf uitzicht en een mooie tocht was het. Na 4 uur kwamen we aan bij de waterval waar we even gezwommen hadden. Met de boot zouden we vanaf daar terug kunnen richting het hostel. Helaas moesten we op dat bootje wel even 2 uur wachten, hongerrr dat we hadden, na zo'n tocht en alleen 2 barretjes onderweg gehad waar we een biertje hebben kunnen drinken. Om half 12 's avonds kwamen we uiteindelijk aan in het hostel, ons verkleed en snel op zoek gegaan naar een lekker eettentje. Praten konden we niet meer, maar het Toscaanse (ja ook hier weer Italiaanse invloeden) eten smaakte heerlijk. Vanavond echt op naar de camaraos! Zodirect eerst naar het strand en de auto regelen.
Florianopolis is echt een paradijs zo leuk en mooi, eigenlijk geen reden om maandag alweer weg te gaan, maar ik denk dat Brazilië nog veel meer beloofd.
Donderdag aankomen in Rio is het doel en dan zal ik Jeroen zien, lekker met m'n broertje twee weken feesten en chillen, Carnaval in Rio dat moet een spektakel worden!
Ik ga nu maar eens uit die hangmat komen en douchen. Foto's komen snel weer!
Ciao Ciao
Todavía Buenos Aires!
Het was te verwachten.. maar ik ben er nog steeds, in Buenos Aires. Het is en blijft gewoon een heerlijke stad. Alle Italiaanse invloeden blijven goed te proeven: ijs, pizza, pasta, empanadas.. Aan eten is hier zeker geen tekort. Ook heb ik wel mijn favoriete wijken gevonden. Hier in San Telmo, de oude arbeidersbuurt, is het heerlijk. Smalle straatjes, veel mensen altijd op straat en het hostel is gewoon te gek. Ben de afgelopen dagen veel overdag in het hostel gebleven, heerlijk relaxen in een hangmat en lezen over Argentinië, maar ook over andere plekken waar ik nog naar toe wil. De mensen zijn hier ook heel chill en open, allemaal heel erg in de mood om anderen te ontmoeten en dat is best leuk als je alleen op reis bent.
Dinsdag met Mark (de nl'er en nog een Duitse jongen) een echte toeristische walkingtour gemaakt door het centrum. Was leuk en gezellig en weer wat nieuwe weetjes opgedaan over de stad. Op de foto's kun je een beetje zien hoe toeristisch het wel niet was.. maar leuk was het zeker. 's Avonds live jazz op het dakterras en veel gezelligheid en chillheid.
Sari, die ik via Liza ken (en met wie ik hier 2 jaar geleden ook was) was hier in Buenos Aires met haar vriend Michiel afgelopen week. Hebben op de woensdag weer is gegeten bij El Federal, die leuke tent waar ik de zondag ook was tijdens de markt. Lekker rondgelopen met z'n drietjes door San Telmo en daarna vertrokken richting Palermo om daar het museum van de moderna kunst (MALBA) te bezoeken en lekker door Palermo rondgelopen.
's Avonds was er barbecue in het hostel en met een grote groep veel vlees gegeten en biertjes gedronken :) Leuke Engelsen zaten er in het hostel, veel lol mee gehad en naar wat barretjes geweest diezelfde avond. Ik sliep niet voordat het licht werd, het was me een kort nachtje, dus de dag die volgde werd een relaxdagje. 's Avonds vond er wel weer een activiteit plaats en heb ik met Alfredo empanadas gemaakt. Yummie Yummie, van die verse, daar kan ik er nog meer van op ;) Zie foto's. Was nogmaals een gezellige avond, biertjes gedronken en er kwam nog een collega mee-happen van 't lekkers. Daarna heeft hij me uitgelegd wat dansen is, jezus die gast kan wel dansen... dan voel ik me opeens echt geen vrouw haha. De basis van de salsa en de Bachacha zit er nu een beetje in ;)
Vrijdag overdag was relaxt, met hostelgasten op een terrasje gezeten in San Telmo en 's avonds naar een wijk wat verder geweest waar Sari en Michiel logeerden. Daar hebben we samen met hun en hun Argentijnse vrienden in een oud theater wederom Parilla (een erg goede barbecue) gehad! Met een man of 11 zaten we aan een lange tafel daar, Sari en ik konden geen genoeg van het vlees krijgen, we hadden ook erge honger toen het vlees pas om half 1 op tafel stond.. The Argentinean way of life.. Tot een uurtje of 5 gedanst in het theatertje en toen ik m'n ogen echt niet meer open kon houden besloten om lekker naar bed te gaan, bleef bij hun logeren. De volgende dag wat gestruind over een markte in Palermo en lekker zelf rondgelopen. Verder gewoon een relaxt hostel weekend. (Zondag was het te heet om echt dingen te doen buiten ;)
Zondagavond besloot ik dat het misschien toch wel leuk was als ik weer Spaanse lessen zou nemen. Gisterochtend dus meteen begonnen en het is wel weer leuk om in een klasje te zitten. Het niveau is niet al te hoog, veel herhaling, maar wel relaxt is het.
Gisteravond m'n hostelvrienden er van overtuigd dat La Bomba tel tiempo, een geweldig trommel/drum optreden echt te gek is en dat we daar echt heen moesten. Met 8 man die kant op gegaan en lekker geswingd met de biertjes en de cocktails (die je beide dus gewoon in literglazen krijgt) dan willen die billen wel schudden :)
Kortom heeeeel relaxt, leuk en gezellig allemaal. Aan sociale contacten zeker niet te kort en aan eten ook niet. Vanavond is het alweer Parilla - time op het dakterras. Voel me wel al heel nuttig dat ik elke ochten om half 8 op ga om dan 4 uur Spaanse les te volgen én ik maak nog braaf m'n huiswerk ook.
Dit weekend zal ik de stad waar m'n hart ligt dan echt echt verlaten. Tijd voor Rosasario, waar 't Nederlands dames-hockeyelftal hopelijk kampioen gaat worden en ik dat met eigen ogen mag zien. Ik ga samen met Delphine (frans meisje uit 't hostel die trip maken) dus dat is wel gezellig en maar 4 uurtjes met de bus.
Bueno, tijd om weer te stoppen en je over te laten aan de foto's.
Que tengas un buena noche y que todas allá estén bién!
Warme knuffel vanuit Buenos AIres
Living the dream
Buenos dias!
Zo, hierbij mijn eerste reisverslag vanuit Buenos Aires.
Het avontuur begon vrijdagochtend. Papa en mama brachten me samen met Lysanne naar Schiphol en als verrassing waren Wout en Marie-Louise er ook om me nog even uit te zwaaien. Gelukkig hadden we niet al te lang de tijd, dus erg emotioneel hoefden we ook niet te zijn ;-) Pas toen ik alleen door de douane stapte had ik echt het gevoel dat ik op reis zou gaan en alleen! Het voelde alsof de wereld voor me open lag en nog steeds ligt. Is toch anders dan een weekje Griekenland of drie weken Spanje..
Spannend, leuk en vooral heel vrij is hoe ik het voelde.
Ik was behoorlijk moe toen ik het vliegtuig in stapte, dus nog voordat we de lucht in waren sliep ik. Ben toch wel blij dat ik altijd overal kan slapen.. Voordat ik het wist waren we al in Buenos Aires, ik denk dat ik zeker 9 van de 14 uur heb geslapen. Was dus een prima vlucht!
Rond een uur of 9 's avonds kwam ik aan op 't vliegveld in Buenos Aires en was uiteindelijk rond een uur of 11 bij Alfredo, de Colombiaanse jongen die hier in Buenos Aires woont, waar ik de eerste nachten logeerde. Ik ken hem nog van twee jaar geleden uit BA. Het was meteen wel relaxt bij hem, een hele aardige, gezellige jongen. Even gekletst en natuurlijk moesten er meteen empanadas gekocht worden.. en de befaamde literflessen bier. Op z'n balkon lekker opgepeuzeld en nog wat geouwehoerd en rond een uurtje of 2 richting bed gegaan. Had bij hem een eigen kamertje, want zijn huisgenoot is op vakantie. Allemaal top geregeld. Na weinig slaap was ik zaterdag alweer vroeg wakker, heb toch nog niet helemaal een ritme merk ik.
Lekker rustig dagje gehad zaterdag, met Alfredo in de buurt rondgelopen en wat boodschappen gedaan. Ik besloot mijn gastvrije Colombiaan van een goede lunch te voorzien en heb een gezonde pastasalade gemaakt. 's middags moest hij werken en heb ik zeker wel 8 kilometer gelopen van de ene kant naar de andere kant van de stad. Dan merk je toch wel dat de Buenos Aires eigenlijk wel een beetje Mallos Aires zijn. Ook aan mijn voeten te zien trouwens, die zijn na 1 dag op slippers lopen in de stad al zwart. Voorlopig is dat er nog niet af. Toch blijft het een heerlijke stad. Is hier zo rond de 30 graden en de mensen zijn leuk en vriendelijk en dan hebben we het nog niet over het eten hier gehad..
Het idee dat ik 4 maanden niet hoef te werken, te studeren of rekening te houden met iemand is echt heel raar! Maakt me soms zelfs wel een beetje bang of ik die structuur niet nodig heb? Dat zal wel los lopen denk ik hoor.. ik vermaak me zeker, maar een gek idee blijft het.
Heb mezelf zaterdag maar weer op verse empanadas getrakteerd bij het m'n ouders bekende ontbijttentje op Plaze de Congreso. Na 3 uur wandelen in de stad was ik gebroken haha. Alfredo moest werken tot 22h dus ik moest me nog een uurtje alleen vermaken. Om de hoek van zijn werk ben ik maar koffie gaan drinken en gaan kletsen met de mannen van de kiosk. Om 22h haalde ik Alfredo op en gingen we naar een feestje van een vriendin van hem die hij vaag kende. Met de trein naar de andere kant van de stad.. is toch ook een ervaring. Van reisschema's hebben ze hier geen notie. We kwamen aan in een rustige buurt en dat feestje was in een soort villa. Helaas regende het en was het niet nodig om af te koelen in het zwembad dat zich uitstreek in de tuin. Binnen was het vooral een feestje met wodka gemixt met limonade met komkommer, hapjes, bier en live muziek. Er werd lekker rerumbaad door het meisje van het feestje, die kon goed zingen en haar zangpartner was lekker bezig op de gitaar. Een super aangenaam sfeertje met veel vrolijke mensen uit alle hoeken van de wereld. Na dat feestje wilden we nog met z'n alle naar een bar, maar alle barretjes bleken gesloten in de, nogal rustige, buurt. Na 1,5 uur door de regen lopen besloten we allemaal maar naar huis te gaan en pakten we de bus. Ook al zo'n heerlijk systeem ;-) 't was een mooie avond!
Zondag een goed ontbijt gehad met Alfredo, was niet zo heet door de verkoelende regen van de avond ervoor.. 27 graden was ideaal voor een ontbijt van alle restjes van de vorige dag, op het balkon! 's middags zijn we richting San Telmo gegaan en als een echte toerist over de markt geslenterd. Overigens wel heel gezellig met tango en live tango muziek en trommelaars en weer veel lekker eten. Daarna zijn we via Puerto Madeiro (de chique havenwijk) doorgelopen naar een groot park. Daar hebben we een paar uurtjes lekker gehangen in de schaduw waarna we weer terug gingen naar San Telmo. Er moest weer gegeten worden..dat deden we bij El Federal. De favoriet van Liza en mij 2 jaar terug. We gingen voor de Hamburguesa Completa, je kan je misschien wel voorstellen hoe dat eruit ziet in een land waar het om vlees draait!
Na een hele chille, gezellige dag terug naar huis gegaan en ik denk dat ik om half 10 al sliep. Veel geslapen en vanochtend richting m'n hostel in San Telmo vertrokken waar ik in iederr geval tot en met zondag blijf. Nu zit ik hier in het hostel een beetje te chillen met m'n verkoude koppie. Onder het genot van empanadas, een muziekje en verschillende mensen om me heen ga ik deze dag weer ff rustig doorkomen. Is trouwens wel een te gek hostel, zover ik het nu kan zien. Onwijs groot, 3 verdiepingen hoog en hangt vol met moderne kunst. Boven op het dakterras zijn er volgens mij elke avond wel weer 'eventos' dus hier ga ik me ook wel vermaken, vandaag een beetje lezen in een hangmat en muziekjes luisteren had ik zo bedacht. Morgen ga ik de toerist weer uithangen, op naar Palermo, naar MALBA (museum voor de moderne kunst) en wellicht nog andere leuke dingen zien.
Ik hou je op de hoogte in ieder geval, maar over mij hoef je je geen zorgen te maken.
Liefs en besos
Mijn eerste (bijna) reisverhaal
Hoihoi!
Zo, hier ben je dan, op mijn reisweblog!
Morgenochtend, vrijdag 20 januari start ik mijn trip op Schiphol, om 10 over 10 vertrekt het vliegtuig richting Buenos Aires.
Vier maanden zal ik rondreizen door Zuid-Amerika, met een heerlijk begin op een bekende plek. Hoelang ik in Buenos Aires zal blijven ga ik nog zien, maar na een paar nachten bij een oude bekende en een week in een 'Artie' hostel zullen we zien waar ik mijn route voortzet.
Ik denk wel dat je over een maandje mooie Carnval foto's uit Rio kunt verwachten..en wie weet zie je daarna wel heel veel water, rotsen en andere natuur...
Vanaf nu zul je dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest!
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met me meereist!
Liefs en knuffels,
Anouk,
nu nog vanuit Amsterdam