Vorige week nog ff goed gesplurged in Buenos Aires. Weer leuke nieuwe mensen leren kennen mijn laatste dagen daar. Een tangoles gehad, wat erg leuk was.. En daarna meteen naar een Milonga avond geweest met Inge en Mark, twee Nederlanders die heel goed kunnen tango'en. Ik keek toe en zij dansten. Wie weet is het ook nog wel echt iets voor mij, het eerste lesje beviel me in ieder geval wel: een hele mooie dans!
M'n Spaans heb ik ook nog een beetje bij kunnen spijkeren met m'n lesjes die ik de laatste week gevolgd had. Op m'n laatste avond daar met een leuke groep naar een salsaclub geweest en veel gedanst. Dat had wel weer gevolgen voor de bus die Delphine en ik moesten pakken zaterdagochtend richting Rosario.. We dachten de wekker gezet te hebben, maar we werden een half uur voordat onze bus zou vertrekken wakker! Gelukkig op het nippertje gehaald en de 4 uur durende busreis de uurtjes slaap wat in kunnen halen.
In Rosario zijn we vier dagen geweest. Men zegt dat het Buenos Aires in het klein is... Ik vond van niet. We hebben ons best wel vermaakt, maar in het weekend was alles gesloten en het had niet de charme zoals Buenos Aires die had. Ondanks dat toch echt leuke dagen gehad. Rosario ligt aan een rivier en met de 35 graden benauwde lucht, was het de eerste dag heerlijk verkoelend om even op het strandje te liggen aan de rio en ons een beetje te kunnen verkoelen met het koude water.

De tweede dag zijn we naar de hockey Champions Trophy geweest met 3 Argentijnse meisjes uit het hostel. Dat was echt een feestje.. De sfeer in zo'n stadion is echt wel heel anders dan hoe die in het Wagenerstadion is. Er wordt gezongen, getrommeld, gejuichd, geschreeuwd en er was vooral veel vrolijkheid. Nederland werd 3e.. Argentinië werd kampioen, dat maakte het allemaal extra leuk. Nog zeker een uur nadat de wedstrijd afgelopen was werd er gezongen en was er vuurwerk. Een toffe ervaring om mee te maken!

Rosario was verder vooral heel heet en benauwd, een hele hoge luchtvochtigheid was er.. Rustig in de schaduw zitten was vooral zweten. Gelukkig klaarde onweer en regen de lucht 's avonds.. Hier en daar wat gewandeld door de stad, heerlijke sushi gegeten in de haven met 2 mensen die Delphine nog uit BA kende. De laatste dag hadden we het 'eiland' gevonden, die we konden bereiken door de rivier met de boot over te steken. Op het strand lekker gechilled en nog even gekletst om onze laatste dag samen af te sluiten. Een leuke, aardige meid, maar ik was wel weer toe aan een nieuw avontuur, een nieuwe plek en meer enerverende mensen...

Die avond zou ik vertrekken richting Florianopolis, de 29-urige busrit die op me stond te wachten. Om half 3 's nachts zou de bus vertrekken en het leek me dan ook meer dan logisch dat ik een taxi zou pakken richting het busstation, dat gelegen was op een afstand van zeker een half uur lopen of niet direct bereikbaar met de bus vanaf het hostel.. Rosario was ook niet de meest ideale stad om in je eentje 's nachts rond te gaan lopen.. Rond 12 uur begon het alleen heel heel heel hard te regenen en onweren. Taxi's reden niet meer, maar aangezien in Argentinië vooral de tranquilo mentaliteit heerst, maakte ik me geen zorgen.. De jongens van het hostel gingen voor me uitzoeken of er dan nog wel bussen gingen en die gingen.. ik moest opeens wel haasten en had geen idee hoe en wat, maar heel erg lief was Nacho, een Argentijn die per se met me mee wilde naar het busstation en me absoluut niet alleen in de nacht met de bus ging laten reizen, bepakt en al. In de keiharde regen gerend naar de busstop en gelukkig was er een bus.. Toen we uitstapten had ik pas door hoe hard het regende en hoe obscuur Rosario by night eigenlijk wel niet was. Straten veranderden in rivieren en het werd een uitdaging om die 500 meter naar het busstation nog te maken. M'n lekkere warme kleding die ik had aangetrokken zou niet veel langer meer warm zijn. Eigenlijk was het hilarisch, tot onze knieen stonden we in het water en hielp hij me met mn tassen en al door het water heen. Zeik en zeiknat kwamen we aan bij het busstation, maar wat was ik blij dat hij toen bij me was.. Ik ben snel wat anders aan gaan trekken, dat snelle was uiteindelijk niet nodig, toen de bus er om 3uur nog niet was. Nacho was, superschattig, hele tijd blijven wachten en heb m'n Spaans weer wat verder kunnen oefenen. Toen de bus er eindelijk was om kwart over 3 hebben we afscheid genomen en was ik eigenlijk helemaal niet meer moe. De adrenaline zat nog een beetje in me van het hele avontuur naar de bus toe. Zo leuk dat er zulke lieve mensen met zo'n groot hart op de wereld zijn. Ik vind het nog steeds bijzonder, ik kende hem misschien een paar uurtjes en het was echt even mijn redder in nood.

Uiteindelijk in de bus ontzettend lang en veel geslapen, voor me uitgestaard, gedroomd en muziekjes geluisterd. Het was eigenlijk heel comfortabel en relaxt.
Afgelopen donderdagochtend ben ik in Florianopolis, aan de kust in het zuiden van Brazilië, gearriveeerd. Het is hier een paradijs! Alleen het hostel is al super: schoon, fijne kamers, lieve mensen, alles wat je nodig hebt! Ontbijt met 6 verschillende soorten fruit, elke dag vers gebakken bananencake, goede koffie en sapjes! Meteen weer nieuwe leuke mensen ontmoet en met een Engelse jongen en Engels meisje naar het strand geweest. Lekker gehangen en ge-aklimatiseerd. Alles is waar over Brazilië! Mooie mensen, gekleurde huizen, heel veel groen, blauwe zee, mooie stranden, de karretjes die voorbij komen om Caipirinhas aan je te verkopen en verse kokosnoten met kokosmelk. 's Avonds met nog wat andere mensen gemeet en een grappige, gezellige avond gehad in een hele slechte toeristische tent gegeten. Daarna wat Natasha-wodka gekocht en met muziek met z'n vieren aan het meer gezeten. Het hostel ligt vlak aan een ontzettend groot mooi meer..

Na een mooie avond de volgende dag vooral regen gezien en heerlijk gechilled met wat mensen in het hostel. Besloten om een auto te huren met de Engelse jongen, Chris en nog een Duitse jongen, Stefan, om samen richting Rio de Janeiro te rijden in een paar dagen. Op roadtrip in Brasil! Later op de dag stopte de regen en even gemeet met Belg: Peter, die ik kende uit Buenos Aires en die nu ook hier was. Hij was ook wel in voor het roadtrip idee dus dat wordt lekker met de mannen op pad aankomende week :) Gister verder een onwijs lange wandeling gemaakt langs het meer omhoog geklommen door de bossen en langs de rotsen. Heel gaaf uitzicht en een mooie tocht was het. Na 4 uur kwamen we aan bij de waterval waar we even gezwommen hadden. Met de boot zouden we vanaf daar terug kunnen richting het hostel. Helaas moesten we op dat bootje wel even 2 uur wachten, hongerrr dat we hadden, na zo'n tocht en alleen 2 barretjes onderweg gehad waar we een biertje hebben kunnen drinken. Om half 12 's avonds kwamen we uiteindelijk aan in het hostel, ons verkleed en snel op zoek gegaan naar een lekker eettentje. Praten konden we niet meer, maar het Toscaanse (ja ook hier weer Italiaanse invloeden) eten smaakte heerlijk. Vanavond echt op naar de camaraos! Zodirect eerst naar het strand en de auto regelen.

Florianopolis is echt een paradijs zo leuk en mooi, eigenlijk geen reden om maandag alweer weg te gaan, maar ik denk dat Brazilië nog veel meer beloofd.
Donderdag aankomen in Rio is het doel en dan zal ik Jeroen zien, lekker met m'n broertje twee weken feesten en chillen, Carnaval in Rio dat moet een spektakel worden!

Ik ga nu maar eens uit die hangmat komen en douchen. Foto's komen snel weer!

Ciao Ciao