Oke, ik had dit verslag wat eerder moeten posten.. maar nu toch nog even het laatste deel van mijn reis. Zit het er echt bijna op. Geen lange nachtbussen meer, geen hoogteverschillen, maar ook geen Zuid-Amerikaans Spaans meer... Wel veel strand, zon, cocktails en twee vriendinnen om me heen.

3,5 week geleden was ik nog samen met Melanie aan het reizen door Bolivia. We hebben toen La Paz verlaten om richting het Titicacameer te reizen. Het plan was om de bus naar Copacabana (Bolivia) te pakken en vanaf daar direct de boot te nemen naar Isla del Sol (daar waar de Inca-zonnengod vandaan zou komen). Aangekomen in Copacabana hadden we te weinig cashgeld bij ons om een nacht en een dag te kunnen verblijven op het eiland dus moesten we even pinnen. De enige geldautomaat in Copacabana deed het niet en dus leek ons plan in duigen te vallen. We besloten dan maar uitgebreid te gaan ontbijten bij een tentje waar we konden pinnen en precies toen kwamen we Klara tegen, die kenden we nog van de jungle tocht. Zij wilde ons wel geld lenen zodat we twee dagen konden overleven. Helaas, hadden we door ons ontbijtje precies de boot gemist... dan maar een dagje op Copacabana verblijven. Er was weinig te beleven, dus het was letterlijk koffietje hier, sapje daar en om negen uur naar bed. De volgende dag gingen we dan toch vroeg met de boot en besloten een paar uurtjes op het eiland te blijven. Het was een helse,kotsmisselijke boottocht heen en of het het waard was... Het eiland was best leuk, maar de hele Titicaca-ervaring was voor mij een kleine deceptie. 's Middags met de boot terug was misschien nog het leukste, lekker op het dak kunnen zitten omdat het zonnetje scheen.
Omdat er niet veel te beleven was daar besloten we nog diezelfde avond naar Arequipa te gaan in Peru. Een mooi stadje en eindelijk weer het gevoel een beetje in de moderne wereld te zijn (ze hadden zowel Starbucks als Mac Donalds). Uiteraard zijn we weer in het Wild Rover hostel verbleven en hebben we een aantal middagen heerlijk bij het zwembad in het hostel genoten van de zon. Verder hebben we een leuke bustour gemaakt met mooie uitzichtplekken over de stad en bij een lokaal tentje (met alle andere toeristen) gegeten. Ons Wild Rover hostel was weer een heerlijk party hostel, dus daar hebben we ook nog een avondje van meegepikt. De cocktails maakten ons tot ware kunstenaars, het was bodypaint night en we hadden elkaar helemaal onder gekliederd.
Op onze ena laatste dag samen hebben we een Peruaanse kookles gevolgd, het was Melanie haar verjaardag en ik had het als verrassing voor haar geörganiseerd. Dat was een heerlijke dag, uiteraard nog even taartjes gegeten en koffie gedronken en onze laatste reiservaringen met elkaar besproken.
De volgende dag scheidden onze wegen en ging ik naar Cusco en zij verder de Peruaanse kust onveilig maken. In Cusco voelde ik me al direct niet eenzaam. In het Wild Rover hostel (ja, ook in Cusco hebben ze die) heb ik me wederom goed kunnen vermaken en al direct liep ik Shane, een Ierse jongen wie ik ook weer kende van de Jungle tour, tegen het lijf. De volgende twee avonden met hem en een vriend van hem opgetrokken, genoten van het lokale eten en Engels voetbal gekeken in de Ierse pub (Wild Rover bar). Cusco is ook weer zo'n heerlijk stadje. Veel rond gelopen, wat foto's gemaakt en genoten van het zonnetje. Ik was natuurlijk niet zomaar in Cusco. Machu Picchu moest gezien worden, dus dat deed ik. Met de trein ging ik naar Aguas Calientes (het dorpje waar je verblijft wat naast Machu Picchu ligt) en direct weer twee leuke Ierse meiden ontmoet, waarmee ik de middag in Aguas heb doorgebracht. Het was vies weer en eigenlijk in het dorp niets te beleven, dus we belandden al snel weer in een restaurantje. Lekker gekletst en zo de middag en avond goed doorgebracht. De volgende ochtend gingen we heel vroeg op, om de Machu Picchu te zien met zonsopgang. Nou, als je mij een beetje kent ben ik de vrolijkste niet om half 5 's morgens, maar goed het is voor een goed doel.. Aangekomen om 6 uur bij de Machu Picchu was het bewolkt.. geen zon te bekennen, helaas helaas. Het oude Inca dorp even betreden en het is best bijzonder, veel steen, bergen en net een doolhof. Na anderhalf uur zelf rond wandelen hadden we nog een twee uur durende tour met een gids door het Inca dorp. Het is allemaal best mooi daar, maar ik denk dat ik er met te hoge verwachtingen heen ging. Het is mooi, maar ik had het na drie uurtjes wel weer gezien, de foto's waren weer geschoten ;-)
Diezelfde avond vertok ik met de nachtbus (dit keer maar liefst 17 uur) naar Huacachina. Een dorpje vier uur verwijderd van Lima, het staat bekend om zijn zandwoestijn waar je goed kunt sandboarden, dat leek me wel wat. Aangekomen in het Bananas hostel in Huacachina was ik in een werkelijk Paradijs beland. Alles wat je bij een paradijsje kunt voorstellen was aanwezig. Het hostel was omgeven door bergen zand, heel bizar, maar had een heerlijk verkoelend zwembad. Verder een geweldige bar/restaurant, hangmatten, loungebanken en buitenhutjes waarin je sliep. Ik wist dat ik me hier thuis zou gaan voelen. De eerste dag bracht ik door met een boek en aan het zwembad meteen leuke Nederlandse mensen ontmoet. Hoe gaar ik ook nog was van de busreis, 's middags ging ik direct sandboarden. Met buggy's scheurden we door de zandwoestijn, het was als een achtbaan. Racend door het zand om uiteindelijk bij hoge zandduinen aan te komen waar we vanaf konden glijden met ons board. Het ging me nog best goed af, met enige snowboard ervaring en dan nog heerlijk in het zonnetje. Voor herhaling vatbaar! Teruggekomen in het hostel vervolgde de gezelligheid zich met leuke mensen en een barbecue. Met de drie Nederlanders (Senna, Han en Kasper) besloten we daarna op pubtour te gaan en de pisco sours van Huacachina te proeven. Het was een leuke avond die eindigde in een club en uiteindelijk vroeg in de morgen pas in bed.
De volgende ochtend moest ik eigenlijk uitchecken want ik had maar voor één nacht geboekt. Dacht het niet, dacht ik... meteen m'n verblijf verlengd en dit was pas de eerste keer dat ik de woorden 'Una noche más, por favor' uitsprak. De volgende dag heerlijk gechilled met dezelfde leuke mensen en m'n boek uitgelezen. Volgens mij hou ik pas van lezen als ik ontspannen ben, maar heerlijk!
Toen we die avond een wijntour zouden hebben, nouja ze noemde het een Shit-face-tour, had ik eigenlijk al kunnen weten dat ik de volgende dag niet zin zou hebben om op doorreis te gaan, maar we zouden wel zien. Het was geen wijntour, maar meer een schuurfeest waar het niet bepaald om het wijn proeven ging, maar vooral om het zo snel mogelijk veel drinken. Ik geloof dat dat niemand echt aanstond, de wijn die we kregen was zoete rode wijn en pure Pisco, bah! Wel nog een paar uurtjes leuk gedanst in de Bodega, hoe verzin je het!
De volgende dag kwamen de befaamde woorden 'Una noche más por favor' weer aan de orde.. Nee, ik had toch nog echt geen zin om naar Lima te vertrekken..Weer gesandboard die middag en even de stad Ica, die naast Huacachina ligt, in geweest, omdat we de muziek in het hostel echt niet meer aan konden (I'm sexy and I know it kenden we inmiddels wel..)
Ica stelde niet veel voor, maar gelukkig waren we zo weer terug in het zandparadijs en besloot ik weer te gaan sandboarden. Die avond lekker gerelaxed en de volgende dag zou ik dan toch echt vertrekken naar Lima.. Ik genoot de volgende dag toch weer te veel van het meer (Oh nee het was een Oase) die naast ons hostel lag en de relaxte sfeer. Hilarisch genoeg kwamen de woorden 'Una noche más' weer uit al onze monden haha... er bleef niet veel Lima meer over, maar de laatste dagen Zuid-Amerika heb ik naar mijn inzien heel goed besteed! Die middag daarna dan toch echt vertrokken naar Lima en afscheid genomen van de leuke mensen, het zand en de zon in Huacachina.. Gelukkig heb ik m'n vlucht gewoon gehaald en nu toen ik dit stuk schreef zat ik te wachten op m'n connectievlucht naar Aruba. Aan het einde van deze middag zal ik alweer op Aruba zitten. Heel erg veel zin in! Gezellie met Vio en Jessica. Over twee weken zien jullie me uitgerust, relaxed en wel terug in Nederland.
Ik ben er er wel een beetje triest onder om dit mooie continent te verlaten, maar goed het kan geen feest blijven en Aruba is vast ook een onvergetelijk, mooi laatste deel van mijn lange vakantie :)

Nu ik inmiddels een week op Aruba zit, geniet ik volop. Het is hier prachtig, witte stranden en een helblauwe zee. Waar het in Huacachina nog Paradijselijk was, is het hier als de hemel. Het is heeel fijn om Violet en Jessica weer om me heen te hebben, lekker vertrouwd en oh zo gezellig.
Ik heb al veel gezellige dingen gedaan samen met Vio en Kaas. Strandje hier, cocktailtje daar, dansje in het zuiden en een massage hier in het noorden, het kan niet op.
Over een paar daagjes ga ik alweer terug naar het koude Nederland. Gelukkig krijg ik daar weer heleboel lieve mensen voor terug. Dat komt helemaal goed.

Bedankt voor het lezen de afgelopen vier maanden, het schrijven was me een plezier.

Muchos besos en ayo, zoals ze dat hier in het Papiamento zeggen.